W poniedziałek 8 stycznia 2018 roku zgłoszono Policji znalezienie szkieletu kostnego człowieka.

Podczas prac remontowych przy adaptacji piwnicy na siłownię, w kamienicy przy ul. Krakowskiej 26, pracownicy budowlani znaleźli kości. Piwnicę, która była stosunkowo niska postawiono pogłębić. Pod warstwą betonu znajdowało się podłoże ułożone z cegieł. Kiedy cegły zostały wyciągnięte oczom pracownikom ukazał się szkielet człowieka.

W piwnicy tego budynku znaleziono szkielet.

Jeden z pracowników, który był świadkiem tego zdarzenia opowiadał, że widział cały szkielet ludzki z szkodzoną czaszką. W dole znajdował się także fragment spróchniałego drewna, stanowiący najprawdopodobniej resztki trumny. Szkielet nie posiadał żadnych znaków szczególnych, brak też jakichkolwiek przedmiotów mogących pomóc w identyfikacji (obrączka, medalik). Nie zachowały się także materiały ubraniowe.

Drugi z pracowników uważa, że szczątki mogą mieć związek z kościołem św. Barbary, który tutaj wcześniej znajdował się. Pan C. (nazwisko do wiadomości redakcji) myślał, że kamienica stoi w miejscu dawnej świątyni. Wyprowadziliśmy Pana z błędu bo kościół stał nieco dalej, w miejscu obecnego pomnika „Bojownikom o Polskość Śląska Opolskiego”, potocznie zwanego „Opolską Nike” albo „Babą na byku”. Dawniej często zakładane były cmentarze koło kościołów ale w tym przypadku raczej wyklucza się związek odnalezionego szkieletu z dawnym cmentarzem. Odległość kościoła od kamienicy jest zbyt duża.

W średniowieczu poza murami miasta najczęściej chowano zmarłych na zarazę oraz przestępców: złodziejów, samobójców, morderców, w tym kobiety, które dopuściły się zabójstwa dziecka albo urodziły martwe dziecko, czyli ludzi nie godnych chrześcijańskiego pochówku. Być może szczątki te mają związek właśnie z takim pochówkiem.

Z nieoficjalnych źródeł wiemy, że szkielet odnaleziono już w 16 grudnia. Szczątki przeszkadzały w dalszych pracach, powiadomiono wiec policję. Więcej na ten temat nie wiadomo. Firma, która działa w tym budynku, a której to pracownicy znaleźli szczątki, nie udziela żadnych informacji do czasu zakończenia śledztwa. Sprawę bada Prokuratura w Opolu.

Przypomnijmy, że na tym terenie już jeden szkielet ludzki znaleziono podczas budowy Domu Handlowego „Hera” (obecnie DH „Atlantis”). Po przeprowadzeniu badań stwierdzono, że szczątki pochodzą najpewniej sprzed około 200-300 lat. W związku z tak odległym czasem sprawa została umorzona.

Historia kamienicy

Kamienica została zbudowana po 1830 roku, prawdopodobnie około 1850 roku. Na parterze kamienicy mieściły się dwa sklepy. Ciekawostką, na którą zwrócił mi uwagę Romulad Kulik (lokalny miłośnik historii) jest „wędrujący” balkon. Pierwotnie metalowy balkon znajdował się z przodu budynku. Podczas remontu kamienicy (około 1999/2000), balkon wycięto i przeniesiono na tyły obiektu.

Kamienica ze sklepem rodziny Thill (druga, licząc od prawej strony) w latach 1905- 1910. Na ścianie znajduje się reklama ich zakładu pogrzebowego. Fot. pochodzi z kolekcji Tomasza Musiała.

Tył kamienicy po remoncie, z dostawionym balkonem.

Kamienica znajdowała się w rękach rodziny Thill. Była to słynna rodzina opolskich sztukatorów. Mieli sklep z wyrobami sztukatorskimi i był to jedyny taki sklep w ówczesnym Opolu (ówczesna Krakauerstrasse 22.) Kto chciał mieć w mieszkaniu piękne zdobienia zaopatrywał się u nich. A trzeba wiedzieć, że sztukaterie były wówczas niezwykle modne. Świadczyły nie tylko o zamożności właścicieli ale także o pewnym prestiżu. Nieco później państwo Thill rozszerzyło swój asortyment o tapety. Paul Thill był mistrzem dekoratorskim. Oprócz sprzedaży swoich wyrobów zajmował się także ich montażem. Swoją działalność jako nadworny dekorator zakończył w październiku 1917 roku, kiedy to sprzedał swój zakład dekoratorski oraz pogrzebowy Richardowi Georgowi Galli. Decyzja ta spowodowana była śmiercią syna, który poległ na froncie.

Grób rodziny Thill w 1977 roku. Fot. pochodzi ze strony www.fotopolska.eu

Grób rodziny Thillów znajduje się na starym cmentarzu przy ul. Wrocławskiej. W 2013 roku w Wielkanoc został okradziony z metalowego ozdobnego ogrodzenia.

Grób rodziny Thill, jeszcze z ogrodzeniem- 2007 rok. Fot. pochodzi ze strony www.fotopolska.eu

Grób rodziny Thill w 2015 roku.

O historii drewnianego kościoła pod wezwaniem św. Barbary przeczytacie w następnym artykule.